Je familie kies je niet uit

Je schoonfamilie kies je niet uit. Je valt voor een partner, maar krijgt daar automatisch ‘gratis en ongevraagd’ een hele familie bij met z’n eigenaardigheden. En daar vind je vaak iets van.

Daarnaast is er ook de realiteit van je eigen familie. Ook daar heb je niet voor gekozen, maar je komt eruit voort en dus ben je er voor je leven mee verbonden. Je ouders voeden je op, volgen je op je levensweg, worden misschien de grootouders van je kinderen en hebben later bij het ouder worden mogelijk op hun beurt jouw ondersteuning nodig. Je broers of zussen maken onderdeel uit van hetzelfde geheel, hebben een positie ten opzichte van jou, groeien op tot eigen persoonlijkheden en vragen samen met jou elk een deel van de aandacht en liefde van je ouders.

De invloeden van zo’n ‘familiestelsel’ op een individueel familielid in relatie tot anderen wordt sterk zichtbaar en voelbaar in zogeheten familieopstellingen. Dit is een situatie waarbij in een ruimte de familie van iemand door middel van ‘representanten’ letterlijk ten opzichte van elkaar worden gezet op aangeven van degene die een stagnatie in zijn of haar leven ervaart waar de familie een rol in speelt. Door beweging te brengen in deze opstelling, wordt gezocht naar een nieuwe passende balans tussen de familieleden.

In een aantal recente familieopstellingen viel me opnieuw op hoe enorm breed en diep de invloeden van de familieomgeving op een individueel leven zijn. Voorvallen uit de kinderjaren en ingesleten en onbenoemde patronen werden nog steeds meegetorst worden door volwassen mensen die inmiddels zelf hun gezin hebben gevormd. Daarin was individuele pijn zichtbaar die in toenemende mate een beletsel werd om verder te gaan. Wat tegelijkertijd opviel was het voelbare respect voor de familieleden. Met begrip voor de gebrokenheid van het bestaan, werden personen en hun gedragingen door de vraaginbrengers op een integere gescheiden.

De weg uit de impasse bleek merkbaar in zicht te komen door het individueel duidelijk positie innemen. Als je duidelijk maakt wie je zelf bent en wat je wilt, krijgen anderen een richtpunt en komt er beweging in de verhoudingen. Een stap vooruit zetten brengt zo een betere toekomst dichterbij. Een toekomst die het verleden niet uitwist. Maar de brokstukken van dat verleden worden wel veranderd in de fundamenten van een nieuw bouwwerk.